Embellishments kiezen en plaatsen, zonder dat het druk wordt

Je hebt een mooie foto, een vel papier dat er goed bij past, en een doos vol kleine schatten. Dan begint het: nog een sticker, nog een knoopje, nog een bloemetje. Voor je het weet zie je de foto niet meer. Versiering kiezen en plaatsen is minder een kwestie van smaak dan je denkt. Met een paar vaste gewoontes wordt elke pagina rustiger en sterker.

Wat zijn embellishments eigenlijk

Embellishments is de Engelse verzamelnaam voor alles wat je op een pagina legt om hem af te maken, naast je foto's, papier en tekst. Het zijn de accenten. Denk aan:

• stickers, van platte papieren stickers tot bolle puffy stickers
• die cuts: vormpjes die met een stansmachine zijn uitgesneden, los gekocht of zelf gestanst
• chipboard: figuurtjes en letters van stevig karton
• enamel dots en epoxy stickers: kleine glanzende stipjes en bolletjes
• brads (splitpennen), knoopjes, pareltjes, steentjes en pailletten
• papieren of stoffen bloemetjes, blaadjes en takjes
• labels, tags en kaartjes
• lint, touw, kant en washi tape
• ephemera: papier van het echte leven, zoals kaartjes, etiketten en folders, maar ook de uitgesneden papiertjes uit een collectie

Er is een handige tweedeling. Sommige embellishments hebben een duidelijke betekenis, zoals een vliegtuigje, een taartje of een woord. Andere zijn neutraal: knoopjes, brads, stipjes en steentjes passen bij bijna elk onderwerp. Die neutrale stukjes zijn de werkpaarden van je doos, omdat ze kleur en textuur geven zonder iets te vertellen.

Hoeveel is genoeg

Er bestaat geen vast getal, maar wel een goede vraag: helpt dit stukje mijn foto of mijn verhaal? Zo nee, dan laat je het weg. Leg niets neer alleen omdat het mooi is.

Een paar vuistregels die bij veel ervaren scrappers terugkomen:

• Hoe meer foto's, hoe minder versiering. Een pagina met vijf foto's heeft vaak genoeg aan een of twee kleine groepjes. Een pagina met één foto verdraagt meer.
• Kies een beperkt kleurenpalet en laat de versiering daarbinnen blijven. Twee à drie hoofdkleuren per pagina houdt het overzichtelijk.
• Eén goed gekozen sticker op de juiste plek is soms al genoeg.
• Laat lege ruimte bestaan. Die ruimte laat je foto ademen en is niet iets wat je moet opvullen.

Twijfel je, leg dan alles los op de pagina en maak een foto met je telefoon. Op het schermpje zie je meteen of het te vol is. Haal er dan een stukje af en kijk opnieuw. Plak pas als je tevreden bent.

Groeperen in clusters

Losse stickers verspreid over de pagina ogen al snel rommelig. Groepeer ze liever in een cluster: een klein groepje embellishments dat samen één geheel vormt. Een cluster bouw je van groot naar klein.

1. Begin met een groter stuk als basis, zoals een label, een kaartje of een stukje papier.
2. Leg daar een of twee middelgrote stukken op of tegenaan, bijvoorbeeld een bloemetje of een die cut.
3. Maak af met iets kleins: een woordsticker, een knoopje, een paar stipjes.

Oneven aantallen ogen vaak natuurlijker dan even aantallen. Drie stipjes rond een cluster werkt beter dan twee of vier. Varieer ook in materiaal: een hard metalen of glanzend stukje wordt warmer met iets zachts ernaast, zoals een papieren bloem of een stukje lint.

Een cluster mag ook overlopen in je titel of in een stukje tekst. Liggen twee groepjes dicht bij elkaar, dan lees je ze als één geheel. Zo wordt de onderkant van een pagina één vloeiende band in plaats van een rij losse plukjes.

De driehoeksregel

Met de visuele driehoek leid je het oog over de pagina. Je plaatst drie clusters of drie accenten in dezelfde kleur zo dat ze samen een driehoek vormen rond je foto. Het oog springt van punt naar punt en komt telkens weer bij de foto uit.

Dat kan heel klein. Drie rode knoopjes op verschillende plekken, drie stroken van hetzelfde ruitjespapier of drie keer hetzelfde blaadje. Het hoeft geen gelijkzijdige driehoek te zijn, juist een scheve driehoek oogt levendig.

Werk je graag met de regel van derden, dan kun je die combineren. Verdeel de pagina in gedachten in negen gelijke vakken. Zet je hoofdfoto op een van de kruispunten en leg de clusters langs de lijnen. Dat geeft houvast zonder dat het stijf wordt. Meer over dit soort ontwerpprincipes staat in een apart artikel.

Versiering rond de foto, niet ervoor

De foto is het belangrijkste wat je op de pagina hebt. Plak daarom niets midden over een gezicht of over het moment zelf. Versiering hoort ernaast, eromheen of net onder de rand.

Een paar plekken die bijna altijd werken:

• Op een hoek van de foto. Een cluster dat half over de hoek valt, verbindt de foto met de pagina.
• Op de rand waar foto en papier elkaar raken. Een bloemetje of label daar verzacht de harde lijn van de fotorand.
• Onder de foto geschoven. Lijm alleen het midden van je foto of papierlaag, dan kun je er een blaadje, een tag of een stukje ephemera onder steken. Het lijkt dan alsof het er achter vandaan komt.
• Op de kruispunten tussen meerdere foto's. Bij drie foto's kun je op de buitenste hoeken drie kleine clusters leggen, dan wordt het één groep.

Kies bij voorkeur versiering die iets oproept van wat er op de foto staat, en pak de kleuren uit de foto zelf. Een vogeltje bij een foto in het park, een vorkje bij een etentje. Durf ook iets over de rand van de pagina te laten steken en knip het overschot daarna weg. Dat geeft meer lucht dan alles netjes binnen de lijntjes houden.

Dikke versiering zonder een te dik album

Diepte maakt een pagina levendig, maar een album dat niet meer dichtgaat is geen pretje. En dikke stukjes kunnen afdrukken op de foto's van de pagina ernaast.

Zo houd je het binnen de perken:

• Gebruik dunne foamtape of foamblokjes van 1 tot 2 mm. Dat geeft al zichtbare schaduw en diepte.
• Vervang de laatste laag papier door een rij stiksels, een streep verf of een strook tape. Tape geeft een extra laag zonder dikte.
• Gebruik een papierstrook of een stiksel waar je anders een dik lint zou leggen.
• Spaar knopen, grote bloemen en driedimensionale stukken voor één plek per spread, en zet ze niet steeds op dezelfde plek. Als alle dikke stukken rechtsonder zitten, gaat het album scheef dicht.
• Druk papieren bloemetjes iets platter, of kies platte varianten zoals vellum of gestanste bloemetjes.

Bewaar albums met veel reliëf rechtop en leg er niets zwaars op. Een schroefalbum met verlengstukjes of een ringband met grotere ringen geeft meer ruimte voor dikke pagina's.

Wat je al hebt beter gebruiken

De meeste scrappers hebben meer versiering dan ze ooit opmaken. Je hoeft niet steeds nieuwe collecties te kopen om je pagina's spannend te houden.

• Knip motieven uit designpapier. Een wolkje, een bloem of een luchtballon uit een vel is gratis versiering die precies bij je papier past. Dat heet fussy cutting.
• Gebruik restjes. Stroken, rondjes, labels en vlaggetjes maak je zo uit snippers van eerdere pagina's. Kleine onregelmatigheden maken ze juist levendig.
• Maak van ephemera een cluster. Een kaartje, een etiket of een stukje plattegrond is een prima basis voor een groepje.
• Herhaal één element. Drie of vijf keer hetzelfde stempeltje of dezelfde postzegel in een reeks of losjes verspreid oogt bewust, en je hebt maar één soort nodig.
• Vervang een groot stuk door een groepje kleintjes. Heb je geen grote bloem, dan maken drie knoopjes, een mini-tag en een sticker samen hetzelfde effect.
• Geef stickers vorm. Buig een sticker of een takje voorzichtig over je vinger voordat je hem plakt, dan ligt hij minder plat en oogt hij levendiger.
• Leg je doos eens anders neer. Sorteer je versiering op kleur in plaats van op soort. Dan zie je ineens combinaties die je anders mist.

En vooral: plak niet alles meteen vast. Schuif, kijk, haal weg. De mooiste pagina is meestal die waar je op het eind nog één ding vanaf hebt gehaald.