Een mini-album maken: basis, pagina's en binding

Een mini-album is een klein boek over één ding: een weekend aan zee, de eerste verjaardag, een vriendschap, de decembermaand. Het is kleiner dan een gewoon album, heeft minder pagina's en is daardoor sneller af. Juist dat maakt het zo fijn. Je hebt na een paar avonden iets in handen dat je kunt doorbladeren, weggeven of op je plank zetten.

Wat is een mini-album en waarvoor gebruik je het

Een mini-album is meestal 15 x 15 cm of kleiner, maar ook 10 x 15 cm, A6 of een smal formaat komt veel voor. Het verhaal is afgebakend. Je kiest één onderwerp en een handvol foto's, en je hoeft geen jaren in te halen.

Het werkt goed voor:

• een vakantie of dagje uit;
• een feest, een geboorte of een bruiloft;
• een cadeau, bijvoorbeeld voor gastheren of grootouders;
• een seizoen of een maand;
• kleine momenten uit het gewone leven die nergens anders passen.

Voor een eerste mini-album zijn vijf tot acht foto's genoeg. Dan blijft het overzichtelijk en heb je ruimte voor tekst en kleine herinneringen zoals kaartjes.

Welke basis kies je

De basis bepaalt hoe je album eruitziet en hoeveel werk het is.

• Chipboard of stevig karton: dik, stijf karton voor de kaft, bekleed met designpapier. Je kunt het zelf op maat snijden uit restkarton. Kies karton van minstens 1,5 mm dik en vermijd stukken met deuken of knikken. Snijd het papier rondom ruim een centimeter groter dan de kaft, knip de hoeken schuin in en vouw de randen om, zoals bij het inpakken van een cadeau.
• Enveloppen: plak de flap van de ene envelop aan de binnenkant van de volgende en je hebt een album met zakjes ingebouwd. Houd het bij vier of vijf enveloppen, anders gaan ze scheef lopen en wordt het album te dik.
• Papieren tassen of platgedrukte kartonnen rolletjes: goedkoop en de open uiteinden worden vanzelf zakjes voor tags. Vouw ze goed plat met een vouwbeen voor je gaat bekleden.
• Eén vel designpapier: door een vel van 30,5 x 30,5 cm slim te vouwen en in te knippen maak je een boekje met insteekvakjes, zonder extra karton.
• Kant-en-klaar: een gekocht mini-album of een kit met een al gebonden basis. Je hoeft dan alleen nog te vullen. Ideaal als je vooral wilt plakken en niet wilt knutselen aan de constructie.

Een harmonica-album, één lange strook die zigzag gevouwen is, is ook een goede start. Het staat open op een plank, je hebt geen binding nodig en het is snel gemaakt.

Werk met één papiercollectie, of met papier uit dezelfde kleurfamilie. Dan sluiten de pagina's vanzelf op elkaar aan en hoef je per pagina minder te kiezen.

Hoeveel pagina's en hoeveel vellen papier

Reken terug vanuit je foto's. Op een pagina van 15 x 15 cm past één foto van 10 x 15 cm met wat ruimte eromheen, of twee kleinere. Tel je foto's, bedenk welke samen op een pagina mogen en tel er de voor- en achterkant bij op.

Een eenvoudige rekensom: uit één vel van 30,5 x 30,5 cm (12 x 12 inch) haal je vier bladen van ongeveer 15 x 15 cm. Elk blad heeft twee kanten. Wil je stevigere pagina's, plak dan twee bladen designpapier rug aan rug tegen elkaar. Cardstock, stevig egaal karton, is al stevig genoeg als enkel blad. Met dubbel geplakt designpapier heb je per vel twee stevige bladen, dus vier kanten om te vullen. Met cardstock heb je per vel vier bladen, dus acht kanten.

Een voorbeeld: tien foto's, waarvan je er vier per twee combineert, geven acht kanten met foto's. Met een titelpagina en een slotpagina kom je op tien kanten, dus vijf bladen. Daarvoor heb je ongeveer drie vellen nodig als je designpapier dubbel plakt, of twee vellen cardstock. Reken wat designpapier extra om de bladen te bekleden.

Snijd je pagina's iets kleiner dan de kaft, zo'n halve centimeter, zodat ze niet uitsteken. Maak eerst een mal van een stuk restpapier om het formaat te proberen.

Ringen, binden of naaien

De binding kies je op basis van hoe vaak je wilt aanpassen en hoe dik het album wordt.

• Ringen: de makkelijkste. Pons twee of drie gaten in kaft en pagina's en haal er binderringen door. Je kunt later pagina's toevoegen of verschuiven. Teken de gaten af met een mal van restkarton, zodat ze in kaft en pagina's op dezelfde plek zitten. Lint of touw door de gaten kan ook.
• Harmonicarug: een strook cardstock die je zigzag vouwt; rillen eerst zorgt voor strakke vouwen. Je plakt de pagina's in de dalen. Deze rug geeft een stevig boekje dat helemaal openvalt.
• Naaien: vouw je bladen dubbel, leg ze in elkaar en naai ze met stevig garen door de vouw, met drie of vijf gaatjes. Dit geeft het meest een echt boek. Hoe je meerdere gevouwen bladen (katernen) aan elkaar naait, lees je in ons artikel over zelf binden.
• Een draadbindmachine geeft een spiraalrug, zoals bij een schrift, en het album valt dan vaak plat open.

Let er bij elke binding op dat de rug breed genoeg is voor wat er straks tussen zit. Een album met foto's, tags en versiering wordt veel dikker dan de lege pagina's. Probeer de binding eerst uit met restpapier voor je je mooiste vellen gebruikt.

Alles erin krijgen met flapjes, tags en uitklappagina's

Het kleine formaat is ook een uitdaging. Je wilt meer kwijt dan er op een pagina past. Daarvoor zijn er trucs die ruimte geven zonder dat je album meteen dubbel zo dik wordt.

• Flapjes: een strook papier die je aan één kant vastplakt en die je opzij of omhoog klapt. Eronder komt nog een foto of tekst.
• Zakjes met tags: plak een stuk papier aan drie kanten vast en je hebt een vakje. Een tag die er net iets bovenuit steekt, trek je er makkelijk uit. Op de achterkant schrijf je het verhaal.
• Tip-ins: een los vel dat je met een smalle strook aan de rand van een pagina plakt, zodat je het kunt omslaan als een halve pagina.
• Bandjes: een strook papier of lint die over de pagina loopt, waar je een kaartje of foto achter schuift.
• Uitklappagina's: een pagina die breder is dan het album en twee keer gevouwen wordt. Als je hem openklapt, heb je drie pagina's naast elkaar voor een panoramafoto of een rij kleine foto's.

Een paar dingen om op te letten. Zet zware of dikke versiering bij de randen of op de kaft, niet in het midden van een pagina waar het boekje dichtklapt. Wissel drukke pagina's af met rustige. En kijk na elke paar pagina's of het album nog dicht kan. Een lint aan de achterkant, onder het bekledingspapier vastgeplakt, houdt een dik album bij elkaar.

Hoe lang duurt een mini-album

Dat hangt sterk af van de basis en van hoeveel je versiert. Een album van enveloppen of een kant-en-klare basis met een paar foto's is in een middag of avond klaar. Een album dat je helemaal zelf bouwt, met een beklede kaft, een harmonicarug en veel flapjes, kost eerder een paar avonden of een weekend. Uitklappagina's en zakjes vragen meer meten en rillen, dus die nemen ook meer tijd.

Je kunt het werk goed opdelen:

1. Foto's kiezen en afdrukken.
2. De basis en binding maken.
3. Achtergronden en foto's plakken.
4. Tekst schrijven.
5. Versieren en afwerken.

Zo kun je per sessie één stap doen. Plak de achtergronden eerst, dan de foto's, dan de lagen en als laatste de kleine details. Leg alles eerst los neer voor je iets vastplakt. Blader het album aan het eind van voor naar achter door om te zien of het één geheel vormt.

Een mini-album hoeft niet perfect te zijn. Een iets scheve rug of een flapje dat niet helemaal recht zit, valt bij het doorbladeren weg tegen het verhaal dat erin staat.